Een kleine stad in Brabant had in 2017 een intensief participatietraject doorlopen met de VOORT-methode om de cultuurhistorie van de vesting meer zichtbaar en beleefbaar te maken. Inwoners, ondernemers uit het buitengebied, winkeliers, stadsraad, heemkundekring en anderen zijn betrokken. Een bestuurder die met haar enthousiasme mensen aansprak, zorgde voor extra draagvlak.
Er werd van een brede range aan mogelijkheden – bedacht door alle betrokkenen in een aantal bijeenkomsten, zelfs met overnachting – toegewerkt naar 7 overgebleven ideeën. In de periode daarna viel het stil: andere prioriteiten, wisseling van projectleiders en een nieuw bestuur. Ontzettend jammer natuurlijk dat het dan inzakt terwijl er zo veel positieve energie op het project zat.
Wat te doen?
De persoonlijke verbinding tussen mensen is ongelooflijk belangrijk. Zodra er een paar schakels wegvallen, is het project gestopt en ook het draagvlak ervoor. Je kunt van mensen die betrokken zijn vanuit een rol als inwoner of ondernemer niet verwachten dat ze vrolijk door gaan als de gemeente voor onbepaalde tijd uitplugt, hoe legitiem de redenen ook zijn. Dus blijven communiceren, ook als het even stil ligt.
En nu?
Met keukentafelgesprekken is voorzichtig weer gestart om terug te halen waarom we het ook al weer deden. En er wordt gepeild wat ervoor nodig is om het vuur weer te laten branden voor het prachtige project. Klein starten en daar waar men enthousiast is het verbreden. Met een bestuurder die ervoor gaat. Maar let op: niet alles klakkeloos van 2 jaar terug overnemen. Eerst zien wat nu nog passend is.
Kortom:
- de persoonlijke verbindingen in een project zijn belangrijk
- Start participatie als je het waar kunt maken naar betrokkenen
- Wees eerlijk als het even stil ligt, blijf in verbinding
- Waar het vuur is, kun je het laten groeien
- Ga uit van wat in het hier en nu gedragen wordt: successen uit het verleden bieden niet direct garantie voor de toekomst!
